Wszystko o zdrowej diecie. Dieta dla Ciebie. Jaka powinna być Twoja dieta?
Kategorie: Wszystkie | witaminy
RSS
sobota, 04 czerwca 2011

Zatem zaczynamy z witaminą A.

witamina AWitamina ta należy do grupy witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. Skutki jej niedoboru znane były już w starożytnym Egipcie, Grecji oraz Rzymie i określane były nazwą kurza ślepota lub ślepota zmierzchowa. Chorobę tę leczono podając gotowaną lub surową wątrobę. Dopiero na przełomie XIX i XX wieku udało się ustalić związek pomiędzy nieprawidłowym odżywianiem a rozwojem kurzej ślepoty (Dariusz. Włodarek: Dietetyka. Warszawa: Wydawnictwo Format-AB, 2005). 

Witamina A pomaga w formowaniu się i utrzymywaniu w zdrowiu zębów, szkieletu, tkanek miękkich, błon śluzowych i skóry. Znana jest także jako "producent" pigmentu w siatkówce (retina) oka.

Witamina A przyczynia się do dobrego widzenia, zwłaszcza przy małej ilości światła. Wspomaga także reprodukcję oraz karmienie piersią.

Witamina A wspiera system immunologicznym, tym samym wpływając pozytywnie na naszą odporność (wzmacnia funkcję białych krwinek).

Retinol jest aktywną formą witaminy A. W największej ilości można go spotkać w wątrobie zwierzęcej oraz w pełnym mleku.

W żynności roślinnej istnieją ciemne barwniki zwane karotenoidami, które przekształcają się w postać witaminy A. Jednym z takich karotenoidów jest beta-karoten. Jest on antyoksydantem. Antyoksydanty chronią komórki przed zniszczeniem przez niestabilne substancje zwane wolnymi rodnikami. Według teorii profesora University of Nebraska College of Medicine, doktora Denhama Harmana, przyczyniają się one do wczesnego starzenia się. Początkowo (lata 50. XX wieku) teoria Harmana spotkała się ze znikomym zainteresowaniem, później stała się jednak podstawą badań nad chorobami cywilizacyjnymi, z włączeniem chorób rakowych i AIDS.

GDZIE ZNAJDUJE SIĘ WITAMINA A?

Witamina A pochodzi głównie ze źródeł zwierzęcych takich jak jaja, mięso, mleko, sery, śmietana, wątroba, nerki, dorsz, halibut i olej z ryb. Niemniej jednak wszystkie z wymienionych źródeł (poza odtłuszczonym mlekiem) posiadają ogromne ilości wysokonasyconych tłuszczy i cholesterolu, co jest niekorzystne dla zdrowia.

Dlatego o wiele bardziej korzystne jest czerpanie witaminy A poprzez beta-karoteny, znajdujące się obficie w marchwi, dynii, słodkich ziemniakach, kabaczkach, melonach, różowym grejpfrucie, morelach, brokułach, szpinaku i w większości ciemnozielonych, liściastych warzyw. Im bardziej intensywny kolor owocu lub warzywa, tym większa zawartość beta-karotenu. Wspomniane warzywa i owoce nie zawierają tłuszczy i cholesterolu.

JAKIE OBJAWY MOGĄ WSKAZAĆ NA POTRZEBĘ WIĘKSZEJ ILOŚCI WITAMINY A?

* częste infekcje wirusowe,

* kurza ślepota,

* gęsia skórka na rękach i nogach.

SZCZEGÓLNE ZASTOSOWANIE

Witamina A jest szczególnie potrzebna przy zapobieganiu, ale także leczeniu następujących chorób:

* trądzik,

* AIDS,

* alkoholizm,

* atopowe zapalenie skóry,

* zaćma,

* dysplazja szyjki macicy,

* cukrzyca,

* wysychające oczy,

* mastopatia,

* rogowacenie naskórka,

* choroby jelit,

* mięsaki Kaposiego,

* leukoplakia,

* zapalenie kości i stawów,

* zapalenie ucha środkowego,

* słabe widzenie,

* łuszczyca,

* choroby tarczycy,

* owrzodzenia,

* zapalenia pochwy,

* żylaki,

* infekcje wirusowe.

DZIENNE ZAPOTRZEBOWANIE

Dzienne zapotrzebowanie na witaminę A osób dorosłych wynosi około 700 μg (mikrogramów); może ono w całości być zaspokajane przez beta-karoten. Ilość beta-karotenu potrzebna do zaspokojenia dziennego zapotrzebowania na wit. A zawarta jest w ok. 50 g świeżej, surowej marchwi. Zapotrzebowanie to nieco większe jest u kobiet ciężarnych, zaś u małych dzieci jest ono nieco mniejsze. Bardziej szczegółowe dane:

Grupy ludności Witamina A
Zalecane normy dietetyczne [µg / dzień] Bezpieczna maksymalna dawka nie powodująca ryzyka efektów ubocznych [µg / dzień]
Dzieci 1-3 lat 300 600
Dzieci 4-8 lat 400 900
Chłopcy 9-13 lat 600 1700
Młodzież męska 14-18 lat 900 2800
Mężczyźni 19-30 lat 900 3000
Mężczyźni 31-50 lat 900 3000
Mężczyźni 50-70 lat 900 3000
Mężczyźni powyżej 70 lat 900 3000
Dziewczęta 9-13 lat 600 1700
Młodzież żeńska 14-18 lat 700 2800
Kobiety 19-30 lat 700 3000
Kobiety 31-50 lat 700 3000
Kobiety 50-70 lat 700 3000
Kobiety powyżej 70 lat 700 3000
Kobiety ciężarne do 18 lat 750 2800
Kobiety ciężarne 19-30 lat 770 3000
Kobiety ciężarne 31-50 lat 770 3000
Kobiety karmiące do 18 lat 1200 2800
Kobiety karmiące 19-30 lat 1300 3000
Kobiety karmiące 31-50 lat 1300 3000

(źródło tabeli: http://www.zdrowie-witaminy.pl/witamina-a-retinol/zapotrzebowanie.html)

 

ZOBACZ TAKŻE:

http://wlasciwadieta.blox.pl/2011/06/Witaminki.html

Witam serdecznie po bardzo długiej nieobecności!

Byłem w ostatnich miesiącach zajęty swoją Akademią Szczęścia. Lecz teraz nadszedł czas na dalsze dzielenie się wiedzą związaną z odżywianiem. Chcę rozpocząć cykl wpisów o witaminach.

WITAMINKI

Na zdjęciu znajduje się główne 12 witamin. Jest ich oczywiście więcej. Czym one są: minami wita? Jak wiadomo po łacinie vita to życie.

Otóż, witaminy to organiczne związki chemiczne, niezbędne dla prawidłowego funckcjonowania organizmu żywego, dostarczane najczęściej z pożywieniem, gdyż sam organizm nie potrafi ich wytworzyć. Vita - to życie, a Amina - związek chemiczny zawierający grupę aminową. Co ciekawe autorem nazwy WITAMINA jak i samych witamin był polski biochemik Kazimierz Funk. Wyizolował on też po raz pierwszy tiaminę w 1912 roku. Mechanizm działania poszczególnych witamin jest różny i będzie tu omawiany przy opisie każdej z witamin. Funkcje witamin obejmują m.in. przemianę tłuszczów i węglowodanów w energię, prawidłowe działanie wielu enzymów (jako tak zwane koenzymy), współudział w procesie odnowy uszkodzonych tkanek, tworzenie hormonów, przeciwciał, krwinek, budowa materiału genetycznego itd.

Będę starał się aby opisy były jak najmniej teoretyczne, ale by dostarczały konkretnej praktycznej wiedzy.

Oto lista witamin jakie będę omawiać:

Witamina A zwana Retinolem

Witamina B1 zwana Tiaminą

Witamina B2 zwana Ryboflawiną

Witamina B3 zwana Niacyną lub PP

Witamina B5 zwana Kwasem Pantotenowym

Witamina B6 zwana Pirydoksyną

Witamina B7 zwana Biotyną lub Witaminą H

Witamina B12 zwana Cyjanokobalaminą

Witamina B11 (B9) zwana kwasem foliowym lub Witamina M

Witamina C czyli Kwas Askorbinowy

Witamina D zwana Kalcyferolem

Witamina E zwana Tokoferolem

Witamina K czyli Fitochinon

Witamina H (patrz B7)

 

Istnieją także substancje, które w ścisłym znaczeniu nie są witaminami ale są klasyfkowane jako takie ze względu na ich działanie:

Bioflawonoidy

Cholina

Inozytol

Kwas para-aminobenzoesowy

 

Zapraszam do studiowania!

12:52, skutecznadieta , witaminy
Link Komentarze (1) »
środa, 05 stycznia 2011

Witam ponownie po przerwie. Dzisiaj chciałem Wam polecić drodzy czytelnicy nową publikację na temat odchudzania i pozbywania się niewłaściwych nawyków żywieniowych.

"Zaklinacz wagi" Rafał Kraśnicki

Zaklinacz wagi - publikacja

Jest to książka na temat odchudzania się z radością. Zrzucanie kilogramów wydaje się zadaniem ponad nasze siły, jest jednak wiele osób, które świetnie sobie z tym radzą i ich nowe sylwetki od lat wyglądają doskonale. Jeśli chcesz poznać sposób na taki sukces, autor książki z przyjemnością wyjaśni Ci, jak to zrobić, przeprowadzając przez wszystkie niezbędne aspekty zarządzania wagą.


OD AUTORA:

W moim 10-letnim doświadczeniu w treningu, prawidłowym odżywianiu, regeneracji i stosowaniu narzędzi psychologii nauczyłem się między innymi jednej ważnej rzeczy. Poznałem sekret zarządzania wagą. Jest to niezwykle interesujący i wciągający temat.

Sekret ten jest taki, że nie ma żadnego sekretu, jest tylko ciężkie nieraz zmaganie się z samym sobą. Nie istnieje droga na skróty. Ta praca ma też wymiar satysfakcji, euforii oraz pasji. Dążenie do lepszej sylwetki nie musi być przykre, tak jak i dieta nie musi oznaczać ograniczania zjadanych pokarmów.

Poradnik pisałem na podstawie badań naukowych z zakresu żywienia, treningu oraz psychologii, a przede wszystkim własnego doświadczenia i zdobytej fachowej wiedzy na temat tego, jak funkcjonuje ludzki organizm. Konsultuję się również z wicemistrzem kulturystyki weteranów 2007 - Wojtkiem Wasilewskim.

W mojej książce znajdziesz gotowe do zastosowania praktyczne porady, techniki i ćwiczenia ukierunkowane na zarządzanie swoją wagą poprzez trwałą zmianę jakości życia, nawyków i wyborów osobistych. Książka skierowana jest do osób pragnących nabyć umiejętności zarządzania wagą poprzez zmianę myślenia, przekonań i nawyków związanych z żywieniem oraz aktywnością fizyczną. Książka napisana jest prostym językiem, by osoba nieobeznana w temacie mogła łatwo zastosować zawarte w niej informacje, porady, wskazówki i ćwiczenia.

niedziela, 26 grudnia 2010

Dzisiaj napiszę o diecie bezglutenowej. Dieta bezglutenowa jest specjalną dietą stosowaną w profilaktyce i leczeniu celiakii, choroby trzewnej. Polega na całkowitej eliminacji z menu pokarmów zawierających choćby śladowe ilości glutenu. Do takich zaliczają się takie produkty zbożowe jak pszenica (w tym kamut* i orkisz), jęczmień, żyto, słody i pszenżyta. Należy także pamiętać, że do wielu produktów gluten jest dodawany jako składnik smakowy, stabilizator czy utwardzacz.

* - najstarsza odmiana pszenicy charakteryzująca się dużymi ziarnami i małą ilością glutenu

Stąd gluten można spotkać:

- w koncentratach spożywczych,
- w produktach mlecznych takich jak: jogurty, sery oraz śmietana,
- w słodyczach (cukierkach, czekoladach itp.),

- w przyprawach,
- w lodach,
- w sosach, ketchupach oraz majonezach,
- w napojach (tanie gatunki kawy rozpuszczalnej zawierają kawę zbożową),

- w wędlinach, mielonym mięsie oraz innych przetworach mięsnych,

- w przetworach rybnych,
- w suszonych owocach (jako środek zapobiegający sklejaniu się owoców).

Obecnie jest dowiedzione, że owies nie jest przeciwwskazany w żywieniu chorych z celiakią (Jerzy Kruszewski. Celiakia. Od patogenezy do leczenia. „Alergia”. 1/8, 2001. Wydawnictwo Alergologiczne "Zdrowie". Urszula Samolińska-Zawisza. ISSN 1641-5728). Niestety owies produkowany w Polsce jest bardzo często zanieczyszczony odpadami innych zbóż, stąd też odradza się spożywanie owsu. W leczeniu celiakii zaleca się nieprzerwane stosowanie diety bezglutenowej do końca życia. Zapobieganie chorobie trzewnej polega natomiast na wyeliminowaniu glutenu z diety w wieku niemowlęcym.

W Polsce wśród wielu osób wciąż panuje błędne przekonanie, że dieta bezglutenowa ogranicza się wyłącznie do stosowania bezglutenowych produktów zbożowych typu:

- chleb bezglutenowy
- mąka bezglutenowa
- makaron bezglutenowy
- pieczywo cukiernicze bezglutenowe.

Kilka rodzajów zbóż i skrobii jest akceptowanych w diecie bezglutenowej. Najczęściej używane są kukurydza, ziemniaki, ryż i tapioka (otrzymywana z manioku). Ponadto dopuszczane są amarantus, maranta, proso, montina, łubin, komosa ryżowa, sorgo, słodki ziemniak, kolokazja jadalna, trawa abisyńska, nasiona szałwii hiszpańskiej i ignam. Niektóre rodzaje fasoli, fasoli sojowej i mąki orzechowej są dodawane do produktów bezglutenowych w celu wzbogacenia ich o proteiny i błonnik dietetyczny.

Oto lista wybranych produktów bezglutenowych, produktów stanowiących ryzyko, oraz produktów absolutnie zabronionych w diecie bezglutenowej.

ZBOŻA:

Produkty bezglutenowe

Produkty ryzykowne

Produkty absolutnie zabronione

Dziki ryż, ziemniaki, kukurydza, sezam, proso, guma guar, maniok

Pochodne kukurydzy (np. płatki kukurydziane, popcorn), pochodne ryżu (np. płatki ryżowe, wafle ryżowe), pochodne ziemniaków (np. chipsy ziemniaczane), mąka ziemniaczana, mąka gryczana, mąka kukurydziana

Pszenica, jęczmień, żyto, orkisz, kamut, pszenżyto, bulgur, kuskus, słód jęczmienny i produkty powstałe z wyżej wymienionych zbóż

 

OWOCE:

Produkty bezglutenowe

Produkty ryzykowne

Produkty absolutnie zabronione

Wszystkie rodzaje owoców i orzechów bez dodatku zabronionych zbóż

Przetwory owocowe lub suszone

 

 

WARZYWA:

Produkty bezglutenowe

Produkty ryzykowne

Produkty absolutnie zabronione

Wszystkie warzywa i rośliny strączkowe

Pasztety sojowe, gotowe produkty warzywne

Dania i produkty z dodatkiem glutenu

 

PRZETWORY MLECZNE I MLEKOPOCHODNE:

Produkty bezglutenowe

Produkty ryzykowne

Produkty absolutnie zabronione

Mleko świeże i UHT, jogurt naturalny, twaróg i sery białe, sery żółte

Mleko z dodatkami, jogurty owocowe, kremy, budynie, sery topione i sery żółte w plasterkach, potrawy serowe

Produkty nabiałowe z płatkami zbożowymi oraz innymi niedozwolonymi składnikami

 

MIĘSO, RYBY, JAJKA:

Produkty bezglutenowe

Produkty ryzykowne

Produkty absolutnie zabronione

Mięso i ryby świeże oraz mrożone, jajka

Wędliny, mięso mielone, konserwy mięsne i rybne

Mięso i ryby panierowane

 

SŁODYCZE:

Produkty bezglutenowe

Produkty ryzykowne

Produkty absolutnie zabronione

Wszystkie rodzaje cukru, miód, syrop glukozowy, fruktoza i dekstroza

Czekolada w tabliczkach, gotowe produkty cukiernicze

Czekolada ze zbożami zawierającymi gluten

 

 

TŁUSZCZE, SOSY i PRZYPRAWY:

Produkty bezglutenowe

Produkty ryzykowne

Produkty absolutnie zabronione

Wszystkie oleje roślinne, margaryna roślinna, smalec, słonina, masło, sól, pieprz, ocet

Masło niskotłuszczowe, sosy sojowe, buliony mięsne, gotowe sosy, aromaty zapachowe

Sosy zawierające gluten

 

NAPOJE:

Produkty bezglutenowe

Produkty ryzykowne

Produkty absolutnie zabronione

Herbata, kawa naturalna, soki owocowe, napoje owocowe i nektary owocowe, napoje gazowe, napoje alkoholowe (z wyjątkiem piwa i whisky słodowej)

Gotowe mieszanki do przyrządzania kakao

Kawa zbożowa, napoje z błonnikiem zawierającym gluten, piwo, whisky

 

DODATKI DO PIECZENIA:

Produkty bezglutenowe

Produkty ryzykowne

Produkty absolutnie zabronione

Drożdże świeże

Proszek do pieczenia

Zakwas z mąki zawierającej gluten

 

WAŻNE!!!

Należy pamiętać, że na dietę bezglutenową można przejść wyłącznie po przejściu wszystkich badań i za zaleceniem lekarza specjalisty.

 

O czym warto jeszcze pamiętać?

- z chorobą trzewną trzeba umieć żyć, po przejściu na dietę bezglutenową należy ją stosować przez całe życie,

- należy nałożyć sobie rygor kontrolowania spożywanych produktów, należy wyrobić w sobie nawyk sprawdzania składu wszystkich produktów gotowych,

- stosując tą dietę należy zadbać aby spożywane produkty były pełnowartościowe (nie zapominamy o niezbędnych makro- i mikroelementach oraz witaminach),

- powinniśmy poinformować nasze otoczenie o tym, że stosujemy taką dietę w celu uniknięcia przykrych niespodzianek,

- warto poznać inne osoby stosujące podobną dietę w celu wzajemnej wymiany informacji oraz wsparcia w stosowaniu diety bezglutenowej.

 

Jak producenci oznaczają produkty bezglutenowe?

(grafiki pochodzą ze strony http://www.dietabezglutenowa.pl)

Najczęstszym symbolem używanym do oznaczenia produktów nie zawierających glutenu jest przekreślony kłos zboża.

 

Na niektórych produktach jest napisane wprost, że są pozbawione glutenu.

 

CHCESZ WIEDZIEĆ WIĘCEJ NA TEMAT DIETY BEZGLUTYNOWEJ I ODŻYWIANIA BEZ ZBÓŻ?

 

ODWIEDŹ STRONĘ

http://www.dietabezglutenowa.pl

 

LUB KLIKNIJ NA OKŁADKĘ PONIŻEJ:

Dieta bez zbóż - Dr Joseph Mercola SKLEP SELKAR - LINK

czwartek, 23 grudnia 2010

Czas na omówienie kolejnego typu diety. Dziś padło na Dietę Atkinsa. Nie jestem jej fascynatem, chociażby z racji tego, że zaleca spożywanie białka zwierzęcego, a ja nie jem mięsa. Niemniej jednak, zgodnie z moim głębokim przekonaniem, to co służy mnie nie koniecznie musi w tym samym stopniu służyć innym. Każda istota porusza się po charakterystycznym dla siebie torze, ma swoje wyjątkowe potrzeby i cele. Jeśli w przypadku kogoś taki rodzaj odżywiania współgra z jej/jego własną prawdziwą wolą, mogę tylko pogratulować trafienia na ten wpis i czerpania z niego wiedzy.

A zatem do rzeczy...

Oficjalnie dieta ta nosi nazwę Podejście Odżywcze Atkinsa (Atkins Nutritional Approach). Potocznie jest często nazywana dietą niskowęglowodanową. Została stworzona przez amerykańskiego kardiologa Roberta Colemana Atkinsa. Atkins swój pomysł dietetyczny oparł na wynikach badań Gordona Azara i Waltera Lyons Blooma opublikowanych w Journal of the American Medical Association. Atkins uważał, że wspomniana publikacja przyczyniła się do rozwiązania jego własnych problemów z nadwagą. Spopularyzowął to podejście w serii książek, z których pierwszą była opublokowana w 1972 „Dr Atkins’ Diet Revolution” („Rewolucja dietetyczna Dr. Atkinsa”).

Dr. Atkins

Dr. Robert Atkins 

Amerykański kardiolog zauważył, że na naszą wagę nie ma właściwie wpływu ilość spożywanych kalorii, lecz to, czy zostaną one przyswojone przez organizm. Sukces diety kryje się więc w formie, w jakiej te kalorie są przyjmowane. Program opiera się na spożywaniu jak największej ilości tłuszczy, które powinny być łączone z białkami oraz na unikaniu produktów zawierających proste i złożone cukry. Zgodnie z zapewnieniami twórcy diety, po pewnym czasie stosowania takiego programu żywieniowego, je się coraz mniej, dzięki czemu można osiągnąć doskonałe rezultaty w odchudzaniu.

Dieta Atkinsa zakłada stopniową zmianę w metaboliźmie od spalania glukozy do spalania nagromadzonego w ciele tłuszczu. Proces ten, zwany ketozą rozpoczyna się w momencie osiągnięcia niskiego poziomu insuliny. W przypadku normalnego ustroju poziom insuliny jest zależny od poziomu glukozy. Najczęściej przed posiłkiem jest on najniższy. Rozkład tłuszczów następuje gdy część z zapasów lipidów w komórkach tłuszczowych przenika do krwi i jest w dalszym etapie wykorzystywana do wytworzenia energii. Z drugiej strony, kaloryczne węglowodany (np. glukoza lub skrobia, która jest stworzona z łańcuchów glukozy) oddziałują na ciało poprzez zwiększanie poziomu cukru we krwi po konsumpcji jedzenia. Wreszcie, ze względu na niską strawność ich włókien, dostarczają niewielką ilość energii pokarmowej i tym samym nie wpływają znacząco na poziom glukozy i insuliny.

W swojej książce Dr Atkins' New Diet Revolution, Atkins wysunął kontrowersyjne stwierdzenie, że dieta niskowęglowodanowa dostarcza metabolicznych korzyści, ponieważ „spalanie tłuszczu zabiera więcej kalorii, więc tracisz więcej kalorii” (Atkins, Robert (2003-09-25). Dr. Atkins' New Diet Revolution, Revised Edition. .Evans. ISBN 978-1590770023). Atkins zacytował jedno z badań, na podstawie którego określił tę “korzyść” na poziomie 950 kalorii (4,0 MJ) dziennie. Wnioski te zostały skrytykowane w czasopiśmie Lancet (The Lancet, Volume 364, Issue 9437, Pages 897–899, 4 September 2004): stwierdzono, że nie ma w tym podejściu żadnych metabolicznych korzyści i że badani spożywali mniej kalorii z powodu nudy. Profesor Astrup stwierdził natomiast, że “monotonia i prostota tej diety może hamować apetyt i spożycie pokarmów.” Efekty diety Atkinsa są żywo dyskutowane przez lekarzy i dietetyków oraz często podważane. Niektóre badania dochodzą do wniosku, że wspomniana dieta pomaga zapobiec chorobom układu sercowo-naczyniowego, obniża poziom cholesterolu we frakcji lipoprotein niskiej gęstości (LDL cholesterol) i zwiększa poziom cholesterolu we frakcji lipoprotein wysokiej gęstości (HDL cholesterol). Inne badania dochodzą do wniosku, że przeciwnie dieta ta przyczynia się do chorób ukłądu sercowo-naczyniowego, choroby wieńcowej serca, arytmii, osteoporozy i do powstania kamieni nerkowych. Źródło:

  1. Researchers chew the fat on merits of the Atkins diet USA Today
  2. Study: Atkins Diet May Raise Risk of Heart Disease Fox News

Według Harpera (publikacja z 2004 roku) na podstawie rocznej obserwacji pacjentów, u pacjentów stosujących dietę Atkinsa w większym stopniu niż u pacjentów stosujących dietę niskotłuszczową zwiększyła się koncentracja cholesterolu we frakcji lipoprotein wysokiej gęstości (HDL cholesterol) oraz polepszyła się insulinooporność. Harper wspomina jednakże, że nie przeprowadzono wystarczającej ilości badań, które pozwalałyby mu na stwierdzenie, iż dieta Atkinsa jest wystarczająco bezpieczna aby możnabyło ją przypisywać pacjentom. (Harper A; Astrup, A (2004). "Can we advise our obese patients to follow the Atkins diet?". Obesity Reviews 5 (2): 93–94). Jednocześnie, Barnett poinformował w 2009 roku, iż dalsze badania wykazały przeciwne rezultaty do wspomnianych powyżej: poziomy cholesterolu podwyższyły się u prawie jednej trzeciej osób stosujących niskowęglowodanowe diety podobne do diety Atkinsa, oraz odnotowano dwa przypadki zgonów sercowych, jeden związany z chorobą wieńcową i jeden związany z arytmią. (Barnett TD, Barnard NDB, Radak TLR (2009). "Development of symptomatic cardiovascular disease after self-reported adherence to the Atkins diet". Journal of the American Dietetic Association 109 (7): 1263–1265).

4 fazy diety Atkinsa

Dieta Atkinsa składa się z 4 etapów. Każda faza trwa przynajmniej 2 tygodnie.  

FAZA I – PRZYGOTOWANIE

Na tym etapie przestawiamy organizm ze spalania węglowodanów na spalanie tłuszczów. Powinniśmy ograniczyć ilość przyjmowanych węglowodanów do 20 gram dziennie. Należy spożywać 3 większe posiłki lub 4-5 mniejszych, z przerwami nie dłuższymi niż 6 godzin. Można jeść następujące produkty:

  • produkty bogate w tłuszcze: oliwa z oliwek, olej roślinny, masło, awokado, majonez,
  • niskowęglowodanowe warzywa, głównie zielone warzywa liściaste (powinny stanowić one większość z 20 gram zalecanych węglowodanów dostarczanych organizmowi, lecz ich ilość nie powinna przekraczać 3 szklanek),
  • produkty bogate w proteiny: wszystkie gatunki mięsa (kurczak, indyk, wieprzowina, wołowina), jaja, owoce morza,
  • inne (dawka dzienna): 10-20 oliwek, porcja bezcukrowej bitej śmietany lub kilka łyżeczek niesłodzonej śmietanki do kawy, 3 łyżki soku z cytryny lub limonki.

Należy unikać następujących produktów:

  • cukier,
  • orzechy,
  • owoce,
  • warzywa zawierające dużo skrobi takie jak ziemniaki, kukurydza,
  • pieczywo, makarony, zboże,
  • chudy nabiał,
  • kofeina.

FAZA II – DALSZA UTRATA WAGI

Podczas tej fazy zwiększamy ilość spożywanych węglowodanów. Etap ten trwa do momentu, aż pozostanie nam około 2-5 zbędnych kilogramów. Podczas pierwszego tygodnia uzupełniamy węglowodany w menu o dodatkowe 5 gram w stosunku do fazy pierwszej. Po tygodniu dodajemy kolejne 5 gram i zachowujemy tą ilość przez kolejne 7 dni. Postępujemy dalej zgodnie z tą zasadą, aż przestaniemy chudnąć. Jeśli produkty z nowego menu powodują ponowne przybieranie na wadze lub wzmożenie apetytu, trzeba je odstawić.

Możemy spożywać następujące produkty:

  • rośliny strączkowe,
  • biały ser,
  • owoce
  • warzywa zawierające skrobię,
  • pełnoziarniste przetwory.

Dodatkowe 5 gram węglowodanów można znaleźć przykładowo w następujących produktach:

  • pół szklanki serka wiejskiego,
  • 125 gram mozarelli lub białego sera, 
  • pół szklanki kremówki.

FAZA III – PRZED UTRZYMANIEM WAGI

Nasza kontrola nad apetytem jest dużo większa niż w poprzednich fazach. Trzymamy się dotychczasowych zasad i dodajemu do menu kolejne węglowodany. Możemy je teraz wprowadzać w ilości 10 g na tydzień tak długo, jak wciąż chudniemy. Pamiętajmy o stopniowym wprowadzaniu produktów i eliminowaniu ich z naszej diety, jeśli zaczniemy tyć. Ten etap programu Atkinsa jest długi - 2 do 3 miesięcy (strata około pół kilograma tygodniowo).

Dodatkowe 10 g węglowodanów możemy znaleźć przykładowo w:

  • jednym kiwi,
  • połowie jabłka,
  • brzoskwini,
  • 3/4 szklanki melona,
  • 12 czereśniach lub 12 winogronach,
  • połowie szklanki orzechów lub migdałów,
  • połówce grapefruita,
  • szklance truskawek,
  • 1/3 banana,
  • śliwce,
  • połowie szklanki orzechów lub migdałów.

FAZA IV – UTRZYMANIE WAGI

W tej fazie pracujemy nad utrzymaniem pożądanej wagi. Przyjmujemy tyle węglowodanów ile jest niezbędne aby nie przybyć na wadze. Zazwyczaj w przypadku dojrzałego człowieka jest to ilość pomiędzy 25 a 90 g dziennie. Biorąc pod uwagę sporą rozpiętość tego zalecenia, każdy musi sprawdzić na sobie jaka ilość będzie optymalna. Aby nie dopuścić do przyrostu wagi zaleca się także ćwiczenia fizyczne, spożywanie jak największej ilości nieprzetworzonych potraw i picie 2 litrów wody mineralnej dziennie.

ZALETY DIETY ATKINSA

1. Pozwala na szybkie zrzucenie kilogramów

2. Jest prosta w stosowaniu

3. Nie musimy rezygnować z wielu z naszych ulubionych przysmaków

4. Pomaga osobom chorym na cukrzycę typu I i II

WADY DIETY ATKINSA

1. Jest to dieta kontrowersyjna, posiadająca wielu wrogów wśród dietetyków

2. Według niektórych lekarzy (patrz początek wpisu) prowadzi ona do wielu powikłań zdrowotnych

3. Nie ma badań, kótre jednoznacznie wykazały, że pozwala ona utrzymać zadowalający poziom wagi w dłuższym okresie czasu

Chcesz wiedzieć więcej na temat tej diety...? Kliknij na obrazek :)

Dieta Niskowęglowodanowa

wtorek, 07 grudnia 2010

Dziś zamieszczam przepis na zrobienie włoskiego pesto. I to zgodnie z zasadami diety alkalicznej. Po co kupować w markecie, skoro można zrobić samemu, bez konserwantów.

WŁOSKIE PESTO

wloskie pesto

Czas przygotowania: TYLKO 10 MIN.

Składniki:

½ kubka migdałów
3 ząbki czosnku
spora garść bazylii (świeżej)
mniejsza garść rozmarynu (świeżego)
½ kubka oleju z winogron

Przyrządzenie:

Przygotuj zioła, umyj je i wyszusz (najlepiej użyj do tego papierowego ręcznika; ważne aby do składu nie dostała się woda). Włóż wszystkie składniki do miksera i zmiksuj je (im dłużej tym lepiej :P). Niemniej jednak jeśli chcesz aby pesto nie było bardzo papkowate musić miksować krócej, np.10 sekund. Dodaj więcej oleju, jeśli chcesz aby pesto było bardziej zbliżone do konsystencji pasty. Gotowe pesto zazwyczaj zachowuje świeżość przez 3-4 dni.

Smacznego! :)

DIETA ALKALICZNA

środa, 01 grudnia 2010

Alakaliczna sałatka z brokuł i tofu

Dla 2 osób

salatka z brokul i tofusalatka z brokul i tofu

SKŁADNIKI

300g organicznego tofu

2 pęczki brokuł

5 łyżek oliwy tłoczonej na zimno

2 łyżki sosu sojowego

1 łyżka świeżego soku z cytryny

szczypta soli morskiej i pieprzu dla smaku

1 ząbek czosnku

½ czerwonej papryki do przyozdobienia

PRZYRZĄDZENIE

Włóż tofu pokrojone w kostkę z niewielką ilością oliwy do rondelka i przysmażaj około 15 minut. Wyłącz gaz, polej tofu sosem sojowym i odstaw na bok.

Teraz podsmażaj brokuły na oliwie ok. 10 minut (na bardzo małym ogniu). Także odstaw na bok do ostygnięcia.

Aby przygotować sos, wymieszaj oliwę, świeży sok z cytryny, sól, pieprz oraz czosnek w blenderze. Następnie włóż tofu i brokuły do miski, polej sosem i dobrze wymieszaj. Na koniec przyozdób połową czerwonej papryki.

Smacznego!

poniedziałek, 29 listopada 2010

Podobał Ci się ostatni wpis na temat diety alkalicznej?

Postanowiłem podzielić się swoimi ulubionymi przepisami związanymi z tą dietą. Dziś czas na "Potrawkę z soczewicy z dodatkiem curry".

POTRAWKA Z SOCZEWICY Z DODATKIEM CURRY

Dobra na chłodne zimowe dni :)

Przepis dla 4 osób

SKŁADNIKI

1 duża marchewka, dobrze obrana

1 czerwona cebula, dobrze posiekana

1 por, pocięty w równe pierścienie

2 ząbki czosnku, dobrze posiekane

½ łyżeczki świeżego imbiru, utartego

½ łyżeczki kuminu

½ łyżeczki pasty z chili lub świeżego chili

½ łyżeczki kurkumy

½ łyżeczki sproszkowanego curry

2 łyżki oliwy z oliwek (typ: extra virgin)

250g soczewicy, czerwonej lub żółtej

0,5 litra wody

świerzy czarny pieprz

sól (himalajska lub morska)

PRZYRZĄDZENIE

Umyj soczewicę pod bierzącą wodą i dobrze ją wysusz.

Podgrzej delikatnie oliwę w dużym garnku. Dodaj cebule i podgrzej je na bardzo niskim ogniu mieszając około 4-5 minut. Dodaj czosnek, marchewkę oraz por i podgrzewaj przez następne 2 minuty. Dodaj kurkumę, pastę chili (lub samo chili), proszek curry, kumin i imbir. Dodaj wody i dobrze wymieszaj wszystkie składniki.

Dodaj soczewicę do garnka z pozostałymi składnikami i krótko zagotuj. Zmniejsz ogień, nałóż przykrywkę i pozwól by potrawka gotowała się na małym ogniu przez około 35 minut, zanim nie zmiękną warzywa. Mieszaj od czasu do czasu.

Pozwól aby potrawka nieco ostygła, a następnie ugnieć ją blenderem, lub tłuczkiem. Delikatnie znów podgrzej potrawkę i dopraw pieprzem i solą według uznania.

DIETA ALKALICZNA

piątek, 12 listopada 2010

Dzisiaj podzielę się z Wami, moi drodzy czytelnicy informacjami na temat diety alkalicznej, zwanej czasem dietą zasadową. Punktem wyjścia dla jej założeń jest wiedza na temat odczynu ustroju ludzkiego – naturalne, zdrowe pH ludzkiego organizmu jest lekko zasadowe.

Pewne pokarmy po spożyciu pozostawiają w organizmie alkaiczną pozostałość, zwaną niekiedy pyłem. Podstawowymi składnikami owego pyłu są minerały zawierające takie pierwiastki jak wapno, żelazo, magnez, cynk, miedź. W związku z rodzajem pH roztworu, który powstaje po wymieszaniu wody z pyłem pochodzącym z danego pokarmu, określone pożywienie można zakwalifikować jako alkaiczne, kwasowe lub neutralne. Zwolennicy diety alkalicznej podkreślają, iż przez tysiąclecia ludzka dieta była dietą zasadową (alkaliczną), od stosunkowo niedawna jest coraz bardziej kwasowa. To wpływa negatywnie na pH całego organizmu, doprowadzając do jego zakwaszenia. Duża kwasowość ustroju wpływa natomiast negatywnie na funkcjonowanie komórek: od bicia serca po funkcjonowanie neuronów w mózgu. 

Duża kwasowość ustroju wpływa negatywnie na funkcjonowanie komórek.

Nasi przodkowie trudniący się polowaniem i zbieractwem spożywali dietę bardzo różniącą się od dzisiejszej typowej diety. Składała się ona z pożywienia roślinnego i zwierzęcego przetworzonego w niewielkim stopniu. Niemniej jednak, wraz z wprowadzeniem rolnictwa dieta uległa ogromnym zmianom: 

  • wynalezienie narzędzi z kamienia umożliwiło przetwarzanie zboża,
  • wraz z udomowieniem dzikich zwierząt zaczęto pozyskiwać mleko, ser i inne produkty mleczne,
  • znacznie wzrósł stopień spożycia soli po pojawieniu się technologii umożliwiającej wydobywanie tego minerału z ziemi, jego przetwarzanie i transportowanie,
  • wraz z rozwojem sektora gospodarki zwierzęcej wzrósł stopnień spożycia mięsa – stał się on jeszcze większy po wynalezieniu technologii umożliwiającej karmienie bydła różnorakimi zbożami, zapewniającymi ich szybszy rozwój, szybszy przyrost mięśni oraz tkanki tłuszczowej,
  • konsumpcja cukru wzrosła wraz z rewolucją przemysłową.

Więszość spożywanego obecnie pokarmu po przetrawieniu, wchłonięciu i poddaniu procesom metabolizmu uwalnia kwas lub inaczej bikarbonat, który przedostaje się do krwi. Kwas jest produkowany przez takie produkty, jak zboża, ryby, mięso, drób, skorupiaki, sery, mleko i sól. W związku z tym, że w typowej diecie zachodniej spadło spożycie warzyw i owoców (w większości zasadowych), a wzrosło spożycie wymienionych powyżej pokarmów, organizm przeciętnego Europejczyka czy Amerykanina stał się bardziej kwasowy niż to miało miejsce wieki temu.

Właściwy poziom pH ludzkiego organizmu waha się między 7.35 i 7.45.

Właściwy poziom pH ludzkiego organizmu waha się między 7.35 i 7.45 (pH równe 0 to pH kwaśne, równe 14 – pH zasadowe). Zgodnie z założeniami diety alkalicznej ludzka dieta powinna brać ten fakt pod uwagę, tak jak to miało miejsce w odległej przeszłości i równoważyć kwasowy element, elementem zasadowym. Duża kwasowość ustroju wpływa negatywnie na funkcjonowanie na poziomie komórkowym.

W zakwaszonym ustroju:

  • krwinki zaczynają się sklejać, co powoduje braki w ilości tlenu i wywołany tym spadek energii,
  • organizm stara się zbilansować poziom pH wykorzystując tłuszcz, wapń, cynk i magnez pobierany z ciała (najczęściej z mięśni i kości),
  • zwiększa się wytwarzanie i magazynowanie tłuszczu (nadmiar tłuszczu jest potrzebny do zbilansowania poziomu pH).

Kiedy powinieneś/powinnaś zmienić swoją dietę na dietę w pełni alkaliczną lub przynajmniej bardziej zasadową niż dotychczas?

Jeśli:

  • odczuwasz brak energii
  • masz nadmierną produkcję mukozy
  • cierpisz na brak drożności nosa
  • często masz gorączkę i chorujesz na grypę
  • jesteś często poddenerwowany/poddenerwowana, pełny/pełna niepokoju
  • masz cysty na jajnikach, łagodne cysty piersiowe
  • miewasz bóle głowy.

Jakie pokarmy powinieneś/powinnaś spożywać?

W poniższej tabelce prezentuję przykładowe produkty – od najbardziej kwasowych do najbardziej alkalicznych:

Najbardziej kwasowe

Kwasowe

Mniej kwasowe

KATEGORIA POŻYWIENIA

Najmniej alkaliczne

Alkaliczne

Najbardziej alkaliczne

aspartam*

biały i brązowy cukier

melasa

CUKRY

nieprzetworzony miód

syrop ryżowy

stewia

jagody

kwaśne wiśnie

śliwki

OWOCE

pomarańcze, banany, awokado

figi, daktyle, melony, winogrona, kiwi, jabłka

cytryny, arbuzy, grejpfrut

czekolada

ziemniaki (bez skórki)

gotowany szpinak

FASOLOWE

WARZYWA

LEGUMINY

marchewka, pomidory, grzyby, tofu

zielona fasola, seler, cukinia

szparagi, cebula, surowy szpinak

orzeszki ziemne

 

nasiona dyni i słonecznika

ORZECHY (ZIARNA)

orzech nerkowca

migdały

 

 

 

olej kukurydziany

OLEJE

 

olej lniany

oliwa z oliwek

biała mąka, makarony

biały ryż, kukurydza

brązowy ryż

ZBORZA

KASZE

dziki ryż

 

 

wołowina, wieprzowina, mięczaki

indyk, kurczak

ryby zamieszkujące zimne wody, dziczyzna

MIĘSO

 

 

 

ser, mleko homogenizowane, lody

mleko nieprzetworzone

jaja, masło, jogurt, serek wiejski

JAJA

PRODUKTY MLECZNE

mleko sojowe, ser sojowy, mleki owcze, ser owczy

mleko z piersi

 

piwo

kawa

herbata

NAPOJE

herbata imbirowa

zielona herbata

herbaty ziołowe, woda z cytryną

* Aspartam jest wysoce trującą substancją słodzącą dodawaną do większości napojów słodzonych, przede wszystkim Coca-Coli, Pepsi, Sprite itp. W Polsce jest dodawany także do niektórych napojów owocowych. Pamiętaj! Przed spożyciem sprawdzaj zawsze skład produktu!

Chcesz się dowiedzieć więcej na temat tej diety? Zapraszam tu.

Za największego z propagatorów diety alkalicznej uważa się Roberta O. Younga (ur. 1952 r.), amerykańskiego naturopaty, autora książek na temat medycyny naturalnej i oczywiście diety alkalicznej. Na stronie interenetowej Roberta Younga możemy przeczytać, że otrzymał on we wczesnych latach 70. licencjat z biologii i nauk biznesowych na Uniwersytecie Utah, po czym zajmował się przez 2 lata pracą misjonarską na rzecz Kościoła Jezusa Chrystusa od Świętych Dzisiejszych Czasów (The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints) – w Londynie, stolicy Zjednoczonego Królestwa. Uzyskał ponadto kilka stopni w Clayton College of Natural Health, włączając w to magistra z odżywiania (1993), stopień doktora nauk przyrodniczych z chemii i biologii (1995), stopień doktora w zakresie nauk humanistycznych (1997) i stopień doktora naturopatii (1999). Young jest autorem serii bestsellerów, zarówno książek jak i nagrań wideo zatytuowanych The pH Miracle (“Cud pH”; Warner Books, 2002), The pH Miracle for Diabetes (“Cud pH dla diabetyków”; Warner Books, 2004), The pH Miracle for Weight Loss („Cud pH dla utraty wagi”; Warner Books, 2005), oraz The pH Miracle Revised („Cud pH poddany rewizji”; Grand Central Publishing, Hatchette Books, 2010).

"Próbowałam już wielu diet... - cud równowagi pH" - przełomowa książka napisana przez Roberta O. Younga i Shelley Redford Young. Może być już twoja (kliknij na zdjęcie poniżej).

okladka ksiazki

Ze strony sprzedawcy:

"Książka przystępnie wyjaśnia procesy zachodzące w organizmie człowieka na poziomie komórkowym i wpływ pokarmów na ich przebieg. Przedstawia innowacyjny, oparty na badaniach naukowych i na osobistym doświadczeniu autorów, program osiągania równowagi kwasowo-zasadowej, poczynając od procesu oczyszczania organizmu, a kończąc na poradach dotyczących suplementów żywieniowych i ciekawych przepisach kulinarnych. Autorzy konkretnie wyjaśniają, jakie produkty działają odkwaszająco i w jaki sposób można z nich tworzyć smaczne i urozmaicone potrawy.
Ilustrując swoją teorię żywienia, przytaczają historie ludzi, którzy bezskutecznie stosowali przeróżne modne diety i dopiero gdy skorzystali z tego programu, niejako ?cudem? odzyskali zdrowie. To naprawdę fascynujące relacje!
Program "Cud pH" jest już szeroko znany także w Polsce. Wiele osób na całym świecie stosuje ten program, co pozwala im cieszyć się pełnym zdrowiem fizycznym i psychicznym, energią i wigorem."

środa, 10 listopada 2010

Poniżej przedstawiam listę znanych i mniej znanych diet, o których będę pisać w kolejnych postach.

A:

B:

  • Dieta bezglutenowa
  • Dieta bezluteinowa
  • Dieta brethariańska
  • Dieta buddyjska
  • Dieta bardzo nisko kaloryczna
  • Dieta Best Life

C:

  • Dieta „ciastkowa”
  • Dieta „Ciało dla życia”
  • Dieta „Jedz czysto”

D:

  • Dieta detoksykacyjna
  • Dieta diabetyczna
  • DASH (Dietery Approaches to Stop Hypertension) lub Dieta Powstrzymująca Nadciśnienie

E:

  • Dieta „edeniczna” (z Edenu)
  • Dieta elementalna
  • Dieta polegająca na eliminacji

F:

  • Dieta Feingold
  • Dieta flexitariańska
  • Dieta Plan-F
  • Dieta frutariańska
  • Dieta Fatfield

G:

  • Dieta Gersona
  • Dieta Graham
  • Dieta grejpfrutowa

H:

  • Dieta Hackera
  • Dieta Herbalife
  • Dieta Halal
  • Dieta Hallelujah
  • Dieta Dr. Hay

I:

  • Dieta Inuit
  • Dieta Armii Izraelskiej

J:

  • Dieta Jenny Craig
  • Dieta Joela Fuhrmana
  • Dieta jogurtowaK:
  • Dieta kangatariańska
  • Dieta koszerna
  • Dieta ketogeniczna
  • Dieta w oparciu o grupę krwi
  • Dieta w oparciu o zupę z kapusty
  • Dieta oparta o kaprys
  • Dieta Kwaśniewskiego
  • Dieta 1000 kalorii

K:

  • Dieta kangatariańska
  • Dieta koszerna
  • Dieta ketogeniczna
  • Dieta w oparciu o grupę krwi
  • Dieta w oparciu o zupę z kapusty
  • Dieta oparta o kaprys
  • Dieta Kwaśniewskiego
  • Dieta 1000 kalorii

L:

  • Lakto-wegetarianizm
  • Dieta polegająca na łączeniu pożywienia

M:

  • Dieta makrobiotyczna
  • Dieta McDougall
  • Dieta Medifast
  • Dieta Montignac
  • Dieta Master Cleanse (dieta oczyszczająca)
  • Dieta mleczna

N:

  • Dieta naturalna żywność
  • Dieta negatywnych kalorii
  • Dieta nutrisystemów
  • Dieta „Najlepszy zakład”
  • Dieta dla Nowej Ameryki (John Robbins)
  • Dieta niskowęglowodanowa
  • Dieta niskotłuszczowa
  • Dieta indeksu niskoglikemicznego
  • Dieta niskoproteinowa
  • Dieta niskosodowa

O:

  • Dieta Okinawa
  • Dieta Omnivore
  • Dieta żywność organiczna
  • Dieta Ornish
  • Dieta owo-lakto-wegetariańska
  • Dieta owocowa

P:

  • Dieta paleolityczna
  • Dieta Perricone
  • Dieta pescetariańska
  • Dieta Program Pritkina dotyczący Diety i Ćwiczeń
  • Dieta płynna

R:

  • Dieta rastafariańska
  • Dieta roślinna

S:

  • Dieta surowa żywność
  • Dieta medyczna Scarsdale
  • Dieta Szangri-la
  • Dieta Sonoma
  • Dieta South Beach
  • Dieta Stillman
  • Dieta strefowa
  • Dieta stumilowa
  • Dieta spadkowa
  • Dieta Hay
  • Dieta „Zdrowa szóstka”
  • Dieta pożywienia śmieciowego (tzw. junk food)
  • Dieta śródziemnomorska
  • Dieta SparkPeople
  • Dieta Subway

W:

  • Dieta wegańska
  • Dieta wegetariańska
  • Dieta wysoko-proteinowa
  • Dieta na zrzucenie wagi

Z:

  • Dieta ziemska
  • Dieta pasująca do życia
  • Dieta zachodnia
  • Dieta ziemniaczana

 

17:13, skutecznadieta
Link Komentarze (1) »
 
1 , 2